Úff þegar maður hugsar til baka þá eru nokkur orð sem koma í hugann geðveikt, mergjað, stuð, drykkja, félagskapur, rugl og almennt ótrúlega gaman.

Föstudagurinn 16.feb
Ferðin byrjaði á morgunflugi hjá Steina, Bjarti og Benson. Flugvélin ákvað að taka hristinginn á þetta og hristist hún helvíti mikið. Þegar til Reykjavíkur var komið ákváðu hnakkarnir Villi og Bjartur að fara og pumpa aðeins í laugum, enda fara bara celebs þangað. Á meðan voru hinir að chilla og slaka á. Síðan var stefnan sett á flugvöllinn þar sem við hittum benna sem hér eftir verður kallaður Guðmundur í byrginu, hann var þarna mættur til að vera hljóðmaðurinn okkar og athuga hvort við værum hæfir til að verða kúnnar hjá Tomma umboðsmanni. Í fyrsta flugi áttum við meirihlutann af farangrinum en þegar gummi mætti þá áttum við allann farangurinn. Flugið til Vestmannaeyja var geðveikt og þar kynntust við einum mesta snilling í heimi henni Jóhönnu sem hefur býsna sérstaka sýn á lífið og nennir ekki að vinna vegna þess að það er leiðinlegt. En eftir mikinn hlátur og margar reynslusögur frá Gumma þá held ég að flugfreyjan hafi verið nokkuð nálægt því að henda okkur út. Við lentum frekar harkalega í útlöndum og náðum í okkar farangur sem var keyrður í bygginguna og var okkar farangur á sér kerru, þetta var það mikið. Eftir það var haldið beint á Prófastinn þar sem böll kvöldsins áttu að fara fram og hófst mikil uppstilling og græjuves sem náðist að redda fyrir kvöldið. Eftir staðgóðan kvöldmat frá Pizzu 67, ekki eina skiptið sem pizzur komu við sögu, þá var shine tekið á þetta og farið í dressið. Kvöldið byrjaði á giggi fyrir félagmiðstöðina Féló það var slatti af fólki sem mætti en enginn rosasumma, við vorum soldið tæpir á sumum hlutum en skiljanlegt þar sem þetta var fyrsta skiptið sem við spiluðum opinberlega sem Out Loud og hefur lítinn tími gefist til æfinga. Merkilega við þetta gigg var að það voru blöðrur útum allt og það var ekki friður til að spila tónlist vegna þessa að það var alltaf verið að sprengja þær. En eftir þetta gigg fengum við klukkutíma pásu og síðan hófst næsta gigg. Nú var allt annað í gangi og gekk allt upp og skapaðist gífurleg stemming og skemmti fólk sér svo mikið að það þurfti að fíra upp neyðarblysi inní húsinu til að láta vita af því. Spilað var hátt til hálf fjögur en þá lokaði löggimann pleisinu vegna brota á hávaðalögum, máttum víst ekki fara yfir 90 desíbil. Eftir þetta ákváðum við að fara að taka pöbbarölt og kíkja á stemminguna og taka pöbbarölt. Ákváðum við einnig að heyra í rótaranum okkar sem hafði forðað sér undan edrúmennsku félagsmiðstöðvar giggsins en þegar við náðum ekki í hann fórum við að hafa smá áhyggjur enda er ekkert nema ást og umhyggja í okkar ástkæra bandi, þannig að við fórum að rölta á alla hugsanlegu staði sem hann hafði farið á semsagt allir barir bæjarins og síðan þar sem sprangið er, einnig var hringt á lögguna sem hafði ekki séð brjálaðan norðfirðing neins staðar sem var góðs viti. En eftir að haldið var heim og pizza keypt þá hringir strákurinn og spyr hvar í ósköpunum við séum. Eftir smástund snéri týndi sonurinn heim. Upphófust miklar úskýringar, bekkjarfélagi Sissu hafði víst gert heiðarlega tilraun til að drepa rótarann með áfengi en rótarar Out Loud eru hrikalega seigir í drykkjunni þannig að það fór að allur barinn lá undir borði áfengisdauður á meðan Sissu drakk og eftir að hafa klárað allt áfengið mundi hann eftir bjórnum sem var heima og rölti áleiðis. Þar sem síminn hans var dauður náði hann ekki sambandi við okkur, á endanum hélt hann sig hafa fundið húsið okkar. Eftir mikið rölt og leit af okkur þar sem honum tókst að týna kortaveskinu og símanum, fann hann loks sofandi kínverja við þetta fattaði sissu loks að hann væri ekki á réttum stað upphófst þá leit af símanum, honum tókst að hlaða hann með hleðslutæki sem var tekið ófrjálsri hendi og láta vita af sér og finna rétta húsið.

Laugardagurinn 17.feb

Daginn eftir héldum við í sund án steina þó sem lagði sig. Eftir að hafa þrætt bæinn á enda og labbað langleiðina upp í herjólfsdal þá fundum við loks laugina góðu. Þar voru við dressaðir í einar mest sexy stuttbuxur sem sést hafa norðan alpafjallanna, og haldið í pottinn. Eftir að Vinsi og guðjón voru búnir að tæma pottinn með bombukeppni, þá var haldið í saltlaugina og eftir mikla dýfingakeppni var haldin asni þar sem rótarinn skíttapaði og skuldar hann ennþá okkur umferð á barnum sem verður rukkuð næst þegar við komum suður og þá með handrukkurum. Eftir sundið var farið í leiðangur mikinn eftir birgðum og síðan rót á Lundanum, í millitíðinni tókst Steina og Sissu að finna veskið hans ásamt vælubílnum sem hér eftir fylgir á öll gigg, varð við þetta mikil gleði sem var fagnað með bjór. Eftir góða æfingu og rót var haldið á Café Maria þar sem gleði kvöldsins byrjað fyrir alvöru með góðum mat og ís í eftirrétt, þar hittum við fyrst Soffíu Sílíkon sem kemur seinna við sögu.  Eftir það fórum við á Evróvisjón sýningu í höllinni sem er einkar glæsilegt hús og væntanlegur ballstaður fyrir okkur. En þetta kvöld var einnig í gangi hljómsveitakeppni sem við ákváðum að kíkja aðeins á, en eftir að söngvari einnar hljómsveitarinnar ákvað að taka dýfu í áhorfandaskarann þegar það voru kanski svona 5 hræður fyrir framan sviðið og gítarleikarinn tók svo hálfgert flogakast þá ákváðum við að þetta væri alltof hættulegt fyrir gamla menn og beiluðum á pleisinu.

Svo upphófst mikil upphitun fyrir kvöldið í formi teygjuæfinga og jóga með öðrum orðum áfengisneyslu. Síðan var haldið á ballstað kvöldsins Lundann þegar þar var komið voru afar fáar hræður mættar en þær sem voru mættar voru einkar skrautlegar þar sem í gangi var furðufataball. Síðan var bara spaugað og skemmt sér til hálf tvö þá steig ofurboybandið á stokk og tryllti lýðinn alveg til hálf fimm þá var ákveðið að láta gott heita. Við gerðum þau leiðu mistök að láta rótarann okkar taka myndir af öllu draslinu og sit ég upp með yfir 300 myndir og margar af engu en voru stelpurnar svo æstar í myndatökur að myndavélin var oft rifin af honum og skyrtan hans nánast líka. Eftir gott gigg var rölt í rigningunni með Soffíu sem leiddi okkur í partý heima hjá sér, þvílíka og aðra eins gestrisni hefur maður aldrei lent í, á boðstólunum var pizza, kaldur bjór og irish coffee, þetta er eitthvað sem þeir sem halda partý eiga að taka sér til fyrirmyndar. Þar sem myndatökumaðurinn gleymdi myndavélinni sökum ölvunar og vitleysu eru ekki til myndir af partýinu. En þarna voru vel valdir einstaklingar í hverju horni, gellur, útursteiktir drengir og eldri borgari sem að Sissu dró með í partýið og svo náttúrulega bandið sjálft, og hvernig er hægt að gleyma Siggu Möggu sem við hittum þarna, en hún gerði þá vitleysu að minnast eitthvað á að hún og vinkona hennar væru kallaðar Sigga og Magga en fyrir okkur er það bara eitt hún verður hér eftir bara kölluð sigga magga. Eftir djamm og drykkju var haldið heim að sofa enda þurftum við að vakna eftir tvo tíma til að fara í flug.

Sunnudagurinn 18.feb

Tveimur tímum seinna var ræst liðið og enginn beint í besta ástandi. Við tókum til og hentum út ruslinu. Síðan byrjaði vesenið fyrir alvöru fyrst var engan bíl að fá og leigubílstjórinn svaraði ekki þannig að það kom smá panic á okkur en það reddaðist og tróðum við öllu draslinu okkar í einn leigubíl ásamt Villa, Benna og Bjarti og var það einkar kostulegt. Síðan var brunað upp á flugvöll þar sem okkur var tilkynnt að ekkert flug myndi eiga sér stað og að valið stæði á að komast kanski burt frá eyjum á þriðjudaginn í fyrsta lagi eða taka Ferjólf seinni kosturinn varð fyrir valinu því hver vill vera veðurtepptur í eyjum. Leigðum við þá bíl og tókum túristinn á þetta allaveganna þeir sem fóru ekki að sofa.  Við kíktum síðan aðeins á Cafe María þar sem að stelpa sem var ekki alveg í besta skapi var en Vinsi tók upp á því að syngja bros á vanga hennar sem henni þótt ekki leiðinlegt. Um fjögur var síðan kveðjustund er það manna mál að aldrei hafa fleiri stelpur grátið í eyjum við brottför Ferjólfs. Í Ferjólfi upphófust mikilir fagnaðarfundir þar sem við hittum Jóhönnu og Siggu Möggu aftur. Þar sem sögumaðurinn ákvað að sofna sökum sjóveiki þá get ég ekkert sagt um sjóferðina. Nema það að skipstjórinn leyfði Vinsa að stýra leiddi það til þess að sjóveiki farþega jókst um 77%. Eftir það var rúta tekin frá Þorlákshöfn til Reykjavíkur.

Ónefnd Stelpa: Mér fannst svo leiðinlegt í bæjarvinnunni í áttunda bekk eftir tvær vikur að ég ákvað að vinna aldrei aftur.

Allir og alltaf: Á ég að hringja á Vælubílinn?

Samtal sem átti sér stað.

Steikhaus: Hvaðan eru þið eiginlega?

Villi: að austan

Steikhaus: Já Húsavík?

Villi: Nei

Steikhaus: Pass.

Þorsteinn: Hvenær fer Ferjólfur?